Mogelijke beleidsmaatregelen

Er is nog geen politiek draagvlak om het probleem aan te pakken, maar welke maatregelen zouden beleidsmensen kunnen nemen als ze overtuigd geraken? Hieronder alvast een aanzet voor enkele beleidsmaatregelen die op lokaal, nationaal en internationaal vlak genomen kunnen worden. Het zijn slechts enkele voorbeelden, we pleiten voor de oprichting van een onafhankelijk studiecentrum die onderzoek doet naar hoe een maatschappij ‘krimpveilig’ kan gemaakt worden. Dit centrum kan dan overheden en beleidsmensen adviseren bij het nemen van de meest gepaste maatregelen. Het is door een maatschappelijk debat te creëren rond dit onderwerp dat we tot een ideale mix van maatregelen kunnen komen.

Lokaal niveau

  • Stel een gemeentelijk bevolkingsplan op en ga na wat de optimale inwonersaantal is voor de gemeente. Gebruik dit plan als een leidraad voor elke beslissing en maatregel.
  • Pas bestaande gemeentelijke maatregelen en reglementen aan die aanzetten tot kleinere gezinnen. Sommige gemeenten geven babypremies, geboortebomen of andere beloningen aan jonge ouders. Deze kunnen afgeschaft worden of beperkt worden tot bijvoorbeeld het eerste kind.
  • Via gemeentelijke communicatiekanalen (gemeenteblad, website, sociale media, enzovoort) het thema van overbevolking regelmatig ter sprake brengen en nieuws over lokale ontwikkelingen in verband brengen met bevolkingsdruk.
  • Bijna elke klacht bij de dienst grondgebiedzaken heeft met overbevolking te maken. Door de ambtenaren toe te laten om te verwijzen naar bevolkingsgroei als hoofdoorzaak van verharding en ontgroening geef je een duidelijk signaal naar de inwoners.

Nationaal niveau

  • In het onderwijs en in de media aandacht geven aan het onderwerp van overbevolking door de relatie tussen bevolkingsgrootte, duurzaamheid, natuur en levenskwaliteit te verwerken in het lessenpakket.
  • Vergrijzing omarmen en de nodige maatregelen nemen om de gevolgen van vergrijzing op te vangen. Als elk generatie haar eigen pensioen betaald dan is er geen ‘pensioenenprobleem’.
  • De reproductie van mensen minder subsidiëren of belonen met fiscale voordelen. Het vrijgekomen geld kan beter geïnvesteerd worden in algemene en openbare diensten zoals gezondheidszorg.
  • Een buitenlands beleid voeren dat illegale migratie aan de bron aanpakt (armoede en conflict). Landen die het nodig hebben meer en vooral andere ontwikkelingshulp geven.

International niveau

  • ‘Bevolkingsgroei stoppen’ opnemen als één van de Sustainable Development Goals’ (SDG’s) van de VN. Alleen al door er open over te communiceren kan veel bereikt worden.
  • De middelen aan de VN en andere internationale ngo’s die naar gezinsplanning gaan vergroten. Indien het totale budget niet kan toenemen moet gezinsplanning prioriteit krijgen boven andere ontwikkelingsdoelen.
  • Instellingen zoals de World Bank en de World Trade Organization (WTO) herorganiseren zodat ze ten dienste staan van de landen in ontwikkeling, niet ten dienste van de rijke landen.
  • Religieuze leiders van de drie grote godsdiensten (Christendom, Islam en Jodendom) moeten het gebruik van anticonceptiva goedkeuren en programma’s voor gezinsplanning ondersteunen.